DRITA E SYVE TE MI

Kulmi. Ora dymbedhjete.
Poshte kodres se thate
gjiri i shemtuar mbushej me te penduarit.
Ne rradhe viheshin per te pritur zbritjen,
‘Zbritjen e Rrezeve’.
Dielli reren digjte,
ruante inteligjencen,
pergjonte pafajesine e te miturve:
‘Bijve te Drites’.
E perseri,
pas faqes se asaj kodre,
fundi i botes fshihej.
Ishte andej
ku erera te forta do fershellenin...
Femijet qeshnin tutje.
Ne breg dallget perthyeshin lehte,
si te lodhura nga udhetimi i gjate.
Lagnin me rradhe reren e zeze.
Gati s'dukeshin, shkembinjte brenda ne ujin e kripur.
Me syzet blu,
peshqit e zmadhuar poshte Ajo ndiqte.
I prekte me kembet e vogla sa nje pellembe.
Nga lumturia, peshtyma i rridhte anash nofulles…
Flladi i shtatorit ndjehej me zor,
sa i perkedhelte pa deshire shkurret kafe.
Pleq te nxire luanin muzike me fizarmonika.
Bubullimat e largeta nuk trembnin akoma.
Hijet sa vinin e iknin.
Si me urdher, te gjithe ngrenin syte lart,
lart ne qiell.
Per fat te mire, asgje te re.
Vetem re te bardha,
nga avione linjeje te shperndara keq.
Kaos?
Te qara vogelushesh prishnin lojen e te rinjve.
Dmth: shikime, puthje, zili e me vone Boshllek...

Ata lexonin gazeta bajate.
Kenaqeshin me titujt, shtypur me shkronja te trasha.
Ne pak sekonda, palosnin faqet katrore.
Te pergjumur, enderronin te dashura imagjinare,
pasuri faraonike. Qeshnin.
Vreri u vinte nga lypesat me ngjyre.
Kthenin kokat
e me peshqiret e mendafshte fshiheshin.
Pasqyrimi i rrezeve mbi uje po ndodhte i plote,
cuditerisht verberues ate te merkure.
Afer fundit te oqeanit,
ajo ndiqte peshkun ngjyre-floriri.
Ne lekuren e bute si sfungjer
dominonte e bardha.
Te tjeret neper cadra mbyllnin syte,
luteshin per kohe me te mire,
per me shume diell.
Luteshin per nxehtesi,
te ngjashme me ate te Ferrit.
Hijet… hijet horizontalisht u zgjaten.
Flladi u shnderrua ne ere te ngrohte.
Si ajer i ndenjur u spostua.
Rete u gufuan.
Kapelet e pushuesve flakeruan tej,
me lart se balonat tauke ate mesdite.
Muzika u pre si me thike.
Prinderitu nxituan,
mallkuan fundjaven e kote,
grisen veshjet ngjyre-ylberi,
urryen unazat ne gisht,
moren udhe te ndryshme… Harruan!
“Lundrues, ku shkoi dashuria juaj?
Ndriconi edhe njehere…”:
trasmetonte nje radio, akoma e ndezur.
Nishanet Asaj iu zmadhuan.
Irida e syve ndryshoi ngjyre.
Trupi iu tkurr.
Buleza vezake djerse avulluan…
Zeri i tij me timber unifom,
afroi shpende te zinj.
Format e dallgeve me fatkeqe e turbulluan.
Vargjet e zeza, perseritese,
gjeten vend ne stuhine verore.
Shiu zbriti me fuqi.
Me lotet mbi fytyra, piklat u perzien…
Ata te dy vraponin.
Te hutuar therrisnin “Era, Era…”.
Vone?
Ngurtesohen. Gjunjezohen... Luten per Fundin.
Me plot vullnet, vogelushi po recitonte:
“dhe Oqeani do ta… marre, Valet do te luajne…”.
Ne uje te gjithe peshqit ishin zhdukur.