FREQUENCIES (KINEMATOGRAF, 2013)

"CALVARY" (KINEMATOGRAF, 2014) - FILM I KOHEVE TONA ME KARAKTER KRYESOR NJE PRIFT

Keshtu behet nje film me karakter kryesor nje prift. Po. Dhe i vertete me sa s'ka!

Filmi i ri irlandez, "Calvary" (2014) eshte nje ekspedite e ashper e cila na paraqet pasojat e klimen e nje Irlande pas-klerit-skandaleve-seksuale.

Nje histori e forte, pa iu dredhur qerpiku, sigurisht fiktive, por qe terheq si automjet i prirur drejt pyetjes "Perse? Si ndodhi qe ne u katandisem kaq tmerresisht keq?"

Perse te vrasesh nje prift plak, pedofil, abuzues dhe katil. Tashme do jete i vdekur!

Perkundrazi, duke vrare nje prift te mire, te perditesuar ne figuren e nje burri (aktori irlandez Brendan Gleeson), shtylle e mirekuptimit, dashamiresise dhe i vetedijshem rreshqitjeve dhe dobesive te jetes, shkakton reflektim, ngjall tronditje... Shpresohet nje reagim i ngjashem!

Dhe ti merr hak per te keqijat ne femijeri qe ke dashur te vuash pikerisht nga Kisha, nga nje tjeter prift...

At shembullor ne prag te diteve te fundit (shtate dite derisa vrasesi i deklaruar te kryeje krimin!) ku merr akoma fryme sa per te vertetuar edhe nje here (pa)besimtaret.

Ati yne eshte nje njeri i hapur, ndryshe nga figurat e vjetra te kultit fe apo si institucion lavires kundrejt fuqive dhe parase. Dhe zor se gjen antiteze mbi kete ceshtje... E fshehura nuk ben pjese e Atin tone, me mendje e kembe ne toke. Nuk u trembet dhimbjeve me te thella te shpirtit te njeriut te thjeshte. Nodhta sepse ai nuk eshte i thjeshte, nuk eshte i zakonshem. Te pakten nuk mund te jete i tille ne ditet e sotme, ku hipokrizia e perhumbja e zemrave ben kerdine neper qytete e fshatra "te modernizuara". 

Gjithkush e quan Atin "At."

Edhe ne qofte se ata e bejne kete ne nje menyre te hidhur, ajo gjithmone duket te jete nje njohje e identitetit te tij te vertete. Ajo e verteta qe sa vjen e u duket kaq larg syve tane te mjegulluar sot...

Filmi mbyllet me kolone zanore po kaq prekese sa deklarata e mesiperme...

FOSH NJE

Momenti

tu shprehur per tani.

Ngjitur, perbrenda levozhges rri.

Pret meson jo fshehurazi.

Hapur si gjymtyret qe i gati,

tashme duken. Njembedhjete!

Mendja fluturon. Jave.

Zbret po.

Kap e arrin mos,

cipa te urta. Mendjet?

Njohuri jetese me

rregullisht mbush.

Jane ne dy qe heshtin,

paralelisht. Qetesi!

Cdo nderpritet aktivitet,

kohesisht per.

Tjeter fillim.

I e stermadh. Gji.

Deshire, perlejim i bute.

Kushtim per! E re fryme.

NORTHERN SOUL [KINEMATOGRAF, 2014]

MARC AND THE MAMBAS SING "BLACK HEART"... AND I TEND TO HAVE THEATRICAL INCLINATIONS

Playing
With little pictures that my mind sends
Counting the moments 'til my world ends
All I remembered are the bad times
And its chewing away at my insides

A GIRL WALKS HOME ALONE AT NIGHT [KINEMATOGRAF, 2014]

XIU XIU - BEAT BEAT ME TO DEATH I SAID IT, SAD PONY GUERILLA GIRL...

"I like my neighborhood I like my gun..."

 

 

Behet fjale per nje periudhe konfuzioni, me te vertete intensive ne lidhje me piken e ekzistences sime, nga nje kendveshtrim pragmatik, te tipit: cfare dreqin jam duke bere une?

Sa stresuese eshte te qenit autoshkaterrues dhe duke e ngaterruar kete me nje ndjenje intesive. Gabimisht!

Madje me shume ngjan me nje brejtje. Ose me nje vdekje nderkohe qe ylberi vizatohet siper ne qiell.

...

Pershtypje shoqerojne muziken jo te thjeshte te Jamie Stewart (Xiu Xiu).

 

 

ANA TIJOUX - '1977' // TE VJEN TE DALESH NE RRUGE. ME E FORTE SE ZAKONISHT

3:22. Kaq eshte koha e shpenzuar per kete degjim.

Nuk po kerkonim per artiste qe kalonin kufijte, thyenin barrierat, preknin ndergjegje me tutje?

Apo me mire te degjojme muziken e mjaft me kaq?

Jam dakord.

Po gjithsesi, datelindja eshte 1977. Kili.

Ajo rikthehet vite me pas, sikur ne te lejoheshim te largoheshim lirshem nga Shqiperia ne vitet 1980...

Nejse, histori tjeter. Apo jo? Eshte me e ngjashme sesa kujtojme...

Kjo muzike therret per nostalgji, muzike hispanike e cila zbukuron nje periudhe femijerie kurre e perjetuar si duhet. Dhe nuk eshte thjesht nje OST per ndonje serial amerikan te bujshem e te mire (Breaking Bad)...

Jo, nuk ka justifikime. Tashme dilni ne rruge, ose ngrini volumin ne ballkon, dhome ose oborr: kjo muzike ngjall levizje, per te gjithe nivelet e shtresat!

tUnE-yArDs IS 'GANGSTA'

This song is a commentary on white people trying to fit into subcultures dominated by minorities, African Americans and Jamaicans, respectively. It’s summarized well in the line,

 

Move into his neighborhood, he’ll never make a sound  

It’s referring to the lack of solidarity many of these white posers have with the actual problems of the minorities they are trying to identify with. For instance, gentrification and the disintegration of their historic neighborhoods.

MERCURY REV - SENSES ON FIRE [SNOWFLAKE MIDNIGHT, 2008]

One night, some years before, riding the bicycle, I came across this song in my head...

It was the sound that approached my thoughts for a few minutes, but something lasted more. I felt like I should relief myself from planned issues...

It had put fire on my senses.

No more need for interesting things to say at first moments, just the energy to release in the air. That night, nobody knew what exactly was! 

(No)veteran space-pop-rockers Mercury Rev release their seventhstudio album, Snowflake Midnight, after a three-year gap since 2005's The Secret Migration.

SUN KIL MOON - REZERVUAR PER NETET PA GJUME PASDITEVE TE FTOHTA

Prill (2008); albumi i trete i Mark Kozelek, ish Red House Painters, eshte nje peshtjellim i ngushte memorie dhe kohezgjtaje.

Zgjon te kaluaren (femijerine ne Ohaio), nganjehere ne forme idilike, nganjehere jofunksionale, ku shkalla adoleshent-adult u kepercye mjaft shpejt, me dashuri te humbura te cilat lusin per harrese...

Kujtime qe i rreshqasin gjithckaje, pervecse syrit te mendjes. 

Qasje artistike e mbushur me sentimentalizem te sheqerosur, shoqeruar me ate tignull drone-fushe-country-te-vetmuar. Kenge qe ftojne per nje test; ate te durimit, te shijes se kohes qe iken. Distilim i perkryer i trishtimit dhe keqardhjes. Dhe ne fakt instrumentet jane te perhershmit per kesisoj veprash: ze i plote dhe kitare.

"No, this is not my guitar/ I'm bringing it to a friend/ And no I don't sing/ I'm only humming along/ Up here in the air/ I'm just moaning at the clouds/ Wanting to be known/ While I pass the lonely hours"  

Histori, se per keto behet fjale: histori. Drama personale qe kerkojne pergjigje universale. Prekes ne sfond si ai dielli i zbehte qe nuk ndryshon intensitet pasditeve te ftohta.
Ndoshta muzika e ish-it te Red House Painters ndjell nostalgji ne nje shkretetire te erret (si kopertinat e albumeve!), por a nuk eshte valle kjo ndjenje shenje e mire? Kujtim per humbjen. Drame qe vazhdon pas humbjes, drame i te vetmuarit qe perballet me vdekshmerine.
Perjetesisht.

STRANGE THINGS WILL HAPPEN [THE RADIO DEPT.]

Today was a pretty day, no disappointments
No expectations on your whereabouts
And oh, did I let you go? Did it finally show
That strange things will happen if you let them?

Today I didn't even try to hide
I'll stay here and never push things to the side
You can't reach me 'cause I'm way beyond you today

Today was a pretty day, autumn comes with
These slight surprises where your life might twist and turn
Hope to unlearn, strange things will happen
If you let them come around and stick around

Today I didn't even try to hide
I'll stay here and never push things to the side
You can't reach me 'cause I'm way beyond you today

Today I didn't even try to hide
I'll stay here and never push things to the side
Today I didn't even look to find
Something to put me in that peace of mind
You can't touch me 'cause I'm way beyond you today