AN OLD ENGLISH SONG SUNG BY A MISSED PUNKER (THE LEVELLERS - "CARRY MY", 1990)

"A very old English song sung by a missed punker" - Nje kenge e vjeter angleze kenduar nga nje panker i humbur (i mangut).

Vitet Nentedhjete sapo do futeshin ne histori  si dhjetevjecari i fundit pa probleme "serioze" e "te pazgjidhshme" (sic thone ne menyre qesharake sot per emigrimin) dhe te degjoje muzike me ne sfond harmonika e violina do behej edhe me e rralle...

Dedikuar ty moter, fans-e e shpirtit britanik, rebel e mendjemadh, po me gusto e intelekt te kriptuar!

A.S. BYATT - POSSESSION [NOVEL]

Capite quello che voglio dire? Quando scrivo so.

Ricordate le meravigliose parole del giovane Keats - non sono sicuro di nulla, se non della santità dei sentimenti del Cuore e della verità dell'Immaginazione.

Ora io non sto dicendo - Bellezza è Verità, Verità è Bellezza, o analoghi sofismi. Sto dicendo che senza l'immaginazione dell'Autore nulla può vivere per noi - vivi o morti, o giù vivi e ora morti, o in attesa di nascere.

Ahimè, ho cercato di dirvi la mia verità - e ho finito per scrivere cupi sofismi sulla poesia. Ma voi sapete - credo che voi sappiate.

Ditemi che sapete - e che non è semplice - o semplicemente da rifiutare - esiste una verità dell'Immaginazione.

Possessione - A.S. Byatt

YOUSSOU N'DOUR ('SET') - GIVE ME YOUR HAND AFRICA AND LET ME BE PURE IN HEART

(It is so far away in years this song, but so incredibly actual and full of hope.

Sincerely best song and music to dance and cry, at the same time...)

Have a clear mind

Be pure in your heart

Be sure in your actions

One day all the world's musicians will meet

Music has no frontiers

One day the Americans

Will find a new vision

And the Russians too

Will see life in a different way

For there are too many weapons

And war is terrible

I have a vision of all Africa

Being united one day

Give me your hand

Give me one chance to know

What do you think,

For the future?

The young people are crying

Because the older ones are frightening them

That's what makes me sad

They are crying because

They have no hope

PUMP UP THE VOLUME (1990)

Kemi nje muzike, nje mikrofon, nje aktor terheqes dhe nje moshe te mrekullueshme per te jetuar.
Te kater keto elemente e bejne Pump Up The Volume nje nga filmat me perfaqesues mbi jeten adoleshenciale amerikane (e me pas kudo!) ne fundvitet '80. Djemte e vajzat ne moshen e pubertetit gjejne nje ze, me ne fund. Tabute mbi seksin (oh, te shkretat tabu dhe i bekuari seks!), relacionimi me moshatarin, mospajtimi me modat e me muziken rebele (punk-u e rap-i pseudo-gangster), papjekuria ne dashuri, frika nga e reja, ngulitja tek e vjetra, radiot pirate... Te gjithe keto pershkrime nuk mjaftojne per ta etiketuar filmin: eshte nje eksperience, jo thesht nje film per adoleshentet.
Kenaqesia fajtore, emocione qe te vijne ne mendje, kujtime te puthjes se pare, zbulimi i trupit, rebelimi, muzika, volumi i larte: mekati.

Padyshim nje nga filmat me te nenvleresuar per vlerat qe mban, Pump Up The Volume meriton shume me shume. Dhe nese keni deshire te beni rremuje (me plot te drejte!) ne pike te nates per shkak te ndone ndjenje drejtesie te vonuar qe iu ndizet ne zemer, te nje lloj hakmarrjeje, te nje lloj merite te sinqerte, gjeni videokaseten (jemi ne fillimvitet '90!), lidhni altoparlantet dhe fikni dritat...
Muzika, me besoni, eshte nje thesar plot me tinguj te denje per tu degjuar gjate gjithe jetes: Leonard Cohen, Cowboy Junkies, Bad Brains, The Jesus and Mary Chain, Primal Scream, Soundgarden, Henry Rollins dhe Pixies.

Dhe po nuk iu pata bindur me fjalet e me muziken mesiper, le ta dini qe aktori terheqes eshte Christian Slater dhe tipja me te zeza quhet Samantha Mathis!