VIOLETA PARRA [NE JEMI BOTA, NE JEMI FEMIJET] - 'VOLVER A LOS DIECISIETE' // VETEM DASHURIA, ME SHKENCEN E SAJ, NA BEN TE PAFAJSHEM...

Do doja te kthehesha ne moshen 17-vjecare, kur xhiroja (m)e kembe, naten, rrugeve plot pluhur te qytetit, e kur ndjehesha i sigurte nga familja (ne forme!) e besoja akoma ne magjite e zemres (ne dashuri)...
Nuk e njihja Violeta Parra-n (e nuk e kisha pare akoma filmin autobiografik!) e varret e perbashketa ne pjese te tjera te botes (ne Kili)... Nuk e dija se cili kishte qene Victor Jara...

Nuk e di si quhet fenomeni ne fjale;
kur ne situata krejt te huaja per nga prejardhja e kultura jote, tingujt qe te kane shoqeruar qe ne vegjeli, edukimi ne moshe te re, marredheniet me prinderit e paracaktuar etj etj, ti e gjen vetveten papritmas ne momente kaq te (percaktuara!) e te cuditshme saqe pikellohesh, ndal e reflekton per periudhen qe po kalon ne pergjithesi, dhe jo thjesht ne lidhje me njerezit qe te rrethojne e qe te duan fort (fatmiresisht!), por ne raport me vetveten.
Ndoshta gjeja me e veshtire per tu piketuar ne jeten e individit (te pakten, kete perceptoj une nga librat ekzistencialiste qe lexoj rregullisht!)...
Muzike e izoluar ne kontekste gjeografike (folk tradicional), mirepo me ngarkese ndjenje kaq te rende saqe perhapet me lehtesi ne realitete te ndryshme, madje aktuale, ne segmente kohore te passhme...
Forca e se vertetes!

OCELOTE ROJO - MAKING PSYCHEDELIC, RITUAL, TROPICAL-AMBIENTALISTIC GUITAR NOODLINGS WITH A BIT OF FIELD RECORDING

The instrumental pieces by Francisco Javier Aravena Riveros are an intense, creative, free expression of the deep South America.

Marked viscerally with this imaginary opaque forests, animals and wild sounds, the young Chilean student of 24 years delivers under the name of Ocelote Rojo, a small mythical lynx, ancient symbol of Latin American unity and struggle of all its peoples.

MATIAS AGUAYO - 'EL SUCU TUCU' // FOSHNJA E KLUBEVE QE LINDI NE SANTIAGO (KILI) DHE U RRIT NE BERLIN

 

Thirrja eshte po e njejte - Te gjithe ne pisten e kercimit. Pa perjashtim!

E te mendosh qe kurre nuk do mendoja (gabimisht!) qe skena amerikano-jugore mund te ishte e vecante, speciale, ritmike ne kuptimin e muzikes origjinale, mjeshtra ne elektroniken bashkekohore. Dhe sidomos kur ky i fundit eshte rritur ne Berlin; kryeqyetetin e arteve te pavarura ne Evrope.

Nje udhetim i gjate (Buenos Aires, Mexico City, Rionegro); rizbulime etnografike, tekno tribale e leshuar tashme e lire nga improvizimet dhe house tribale perbejne elementet fitues te albumin The Visitor, 2013.

Relatat trup-pluhur forcohen, psikedelia tribale thur argumente me pistat e kercimit urban, terrirore latino qe kane sherbyer si nxites per ambjente klubesh, alegri tipike qe ushtron presion mbi mendje akoma te paravendosura, levizje qe marrin inisiativa provokuese e personalisht te kenaqshme!

Matias Aguayo riviziton elektroniken me veshje te re; kercimi ishte vetem objektivi kryesor, rituali i gezueshem, misherimi i shenjave dalluese te primitivizmit.

Na takon ne te thithim energjine. Para se te fiken dritat largpamese!