KRAFTWERK - "KRISTALLO" [RALF UND FLORIAN, 1973]: EKSPERIMENT NGA PIONIERET E ELEKTRONIKES

"Kristallo" - funky, bass, groove, kitsch e sintetizues elektronike per nje melodi/beat kaq te kthjellet...

Funksional!

RAMPUE - "ADAGIO FOR PHOENICOPTERUS" [2016]

"Oh, mbreselenes ky tingull qe po luan tani!" Ky eshte reagimi i pranueshem kur dikush degjon "Adagio for phoenicopterus" (ne shqip "Adagio per fenikter").

Rampue, emri i vertete Daniel, lindur aty mes viteve '80 ne Chemnitz (qytet ne ekstremin lindor te Gjermanise)
u rrit prane vellait i cili luante muzike me player videogame. Shpejt vendosi t'i dedikohej muzikes dhe asaj kohe zbuloi tingujt e grupeve legjendare si Electric Lights Orchester dhe Kraftwerk. Terhiqej nga rryma darkwave dhe elektronika.

Ishte vetem fillimi dhe shejt trasferohet ne Berlin ku do kalonte nje periudhe ku pesoi ndryshime ne menyren si perceptonte muziken. U edukua me kulturen berlineze te after-hour ku muzika elektronike paraqet nje argument identifikimi. Muzika e tij u be me e qete, me e ngadalte dhe me pak e lexueshme; eksperimentoi me me shume kurajo aq sa perfitoi reputacionin edhe nga Dj te tjere. Ne pak kohe behet perfaqesues i asaj qe njihet si Berlinsound.

Nuk na mbetet vec te presim gjurme akoma me te cmuara per te vleresuar!

Per tani ju le me kete kryeveper me titull "Der König und der Vogel". 

DAVID AUGUST - 'YOU GOT TO LOVE ME' (NXENESI I HAMBURGUT NXJERR KRAHET)

Para ca muajsh kisha shkruar per kete 'pupil' (DAVID AUGUST - 'PHENOMENA' [TIMES, 2013]. CLASSICALLY TRAINED HANDS)...

Nje laissez-faire ne te gjithe kuptimet!

Rruge te lire nismave; Ti Duhet Te Me Duash ('You Got To Love Me') lexon titulli i gjurmes superhit te David August (nga Hamburg-u i Gjermanise).

Nje gjykim aspak modest, gati urdher i vetsigurte, kjo gjurme te ben per vehte fale ritmit plot te kercyeshem (too dance-able, male and female!) dhe tekstit titullar qe mban...

Ne e percjellim me entuziazem e sens lehtesie gjithashtu! 

 

'PLEASURES' [BERTOLT BRECHT]

First look from morning's window
The rediscovered book
Fascinated faces
Snow, the change of the seasons
The newspaper
The dog
Dialectics
Showering, swimming
Old music
Comfortable shoes
Comprehension
New music
Writing, planting
Traveling
Singing
Being friendly

MATTHIAS HEIDERICH - MINIMAL IS BEAUTIFUL [FOTOGRAF]

 

S.U.N. PROJECT WORKS - WHAT IT WOULD BE LIKE TO CONTACT SPACE ANGELS ON A MISSION

Hamburg, Gjermani.

Vetem pasi mora kurajon dhe degjova me shumice gjurme, remiksa e plejlista papushim nga blogu psytrance, shkarkova skedare .rar dhe 'u zhgerryta poshte ne ndergjegjen time' me keto ritme.

Te kujtojne megafestat rave, km larg qendrave te banuara, te organizuara ne minuten e fundit [nuk e di mire si ia keni arritur ju djem e vajza, meqe interneti nuk kishte kete perhapje si sot!] per te mos terhequr qente e antidroges apo policine komunale.

Zakonisht ne pyll, me lazerat psikedelike qe shndrisin gjethet, pemet qe nxisin vizione rrenjesore, i gjithe instalimi perfaqeson vazhdimin e asaj nenkulture acide (Goa ne fundvitet '80?), nen efekte tundimi, shfaqje ekzaltimi, gjendje psiqike te tendosura, ritme tribale, iperbeat, downtempo, aparate dritash te kushtueshem, drogat e klubeve, amfetamina  e -ina te tjera...

Sun Project (Stupid Unrespectful Noise Project) neper dekada i qendrojne besnike ketij prezantimi! Me albumin EP Sun Project Works (2012) projektojne pamje aktuale te perhumbjes ne atmosfera trance, universe paralele tingujsh, diskotekave nentoke, me gjuhe trupash individuale, sy te kuqe, buze te thara e veshje unike ne ndonje mengjes te se dielave...

Sic do te thoshte nje roje personale ne hyrje te klubit ne Hamburg: "Morning psychedelic trance. Enjoy it!"    

GOOD BYE LENIN!

'Sa cuditshem, nuk paska ndryshuar asgje!'.
'- Perse, mos duhej te ndryshonte dicka?'
(dialog mes Christiane dhe te birit Alex)

Konference per shtyp (e rreme):

Berlini ne Gjermanine Lindore ne fundvitet '60. Alex (Daniel Brühl) jeton me familjen e tij ne nje lagje dosido. Cdo gje shkonte vaj derisa babai papritmas nuk kthehet me nga nje udhetim ne Perendim. Christiane, e ema e Alex, e kalon dhimbjen e braktisjes duke iu dedikuar me dhembe e shpirt socializmit (si shume entuziaste te tjere!). 'Partia mbi te gjitha' beson kjo grua, e cila e pranon qe socializmi kufizon lirite e individit, por ne kembim te ofron siguri dhe ne kete menyre sikur e perkufizon kuptimin e jetes. ne tetor te 1989, pikerisht ne muajin me te rendesishem dhe ne vitin me te rendesishem per Gjermanine, Christiane hyn ne koma per shkak
te ne infarkti.

Bie muri (cfare efekti ben, kur e thua sot, me kaq lehtesi!) dhe per te mos tronditur rizgjimin e se emes, Alex dhe shoku i tij rindertojne ambjentin, mobiljet, sfondin familjar, idealet e hershme, TV e hershem te para-Gjermanise se re se bashkuar tashme. Zhvleresohet monedha kombetare, reklama me Coca-Cola pushtojne muret bosh, me mijera lloje ushqimesh dalin jashte perdorimi (me to edhe kastravecat Spreewaldgurken!), supermerkatot mbushen me mallra importi, nga Perendimi vijne per te blere shtepia te mrekullueshme me pak leke. Bien nje
nga nje simbolet e ish-fuqive ne pushtet.
Planit narrativ i shtohet keshtu edhe historia familjare e raporti eme-bir. Ky i fundit mundohet 'ta ruaje' te emem nga aktualiteti i huaj duke rindertuar e rishembur vende (Platten Bau!) e ngjarje te kaluara (shoku me endrren per tu bere regjizor, rinderton ngjarje dhe lajme politike ne nje tv te vjeter!). Nuk i shmanget ne kete perpjekje, njefare melankolie qe kenaq dhe kujtime nostalgjike qe shpejt do te riktheheshin ne mode (po te flasim sot, psh!). Alienizimi i nje populli qe e gjen veten te katapultuar drejt nje te ardhme te pasigurte dhe te re, personifikohen nga mimikat sociale te aktoreve brenda kater mureve te dhomes se nje gruaje te semure (Christiane).
Drejtuar nga Wolfgang Becker, filmi (fitues si filmi me i mire ne Festivalin e Berlinit ne 2003) paraqet ne te vertete nje drame realiste me mesazhin 'jeta eshte ajo cfare ti jep e merr, pavaresisht se cfare ndodh jashte'. Sistemet ndryshojne dhe ata qe pesojne, vuajne, gezojne, trasformohen (ose jo), perpiqen, jemi ne, eshte jeta jone, familja, familjet.
Fundi i konferences!

(ps: Se harrova: muzika eshte e Yann Tiersen dhe ka plot referime vizuale e sonore nga filmat e Kubrick.
Me bukur se kaq!)

BRANDT BRAUER FRICK - JAZZ NGA BERLINI KREATIV

THIS ALBUM WILL TAKE YOU TO A JOURNEY

FILLING YOUR EARS WITH DELIGHTFUL TUNES

KY ALBUM DO T'IU SHOQEROJE NE NJE UDHETIM

DUKE MBUSHUR VESHET E JUAJ PLOT MELODI TE KENAQSHME

info:
http://www.brandtbrauerfrick.de/

EINSTURZENDE NEUBAUTEN - INSTALLATION NO. 1

Ndertesa te reja qe shemben:

Formacioni avangarde gjerman themelues i levizjes Geniale Dilettanten gjate viteve '80. Do te perfaqesoje grupin me novator dhe sugjestional per me shume se dy dekada, me nje karriere brilante derime ne ditet tona. Derivuar nga karikimi tipik provokues dhe shkaterrues i post-punk-ut, do te formohen fale "nihilizmit pozitiv" te liderit Blixa Bargeld do te luajne nje "terapi te zhurmshme" (noise-therapy). Ky i fundit do te mbroje idene e ekstraktimit elementar te zhurmes/noise ne muziken rock/industrial dhe i gjithe projekti do te vazhdoje ne vijen e nje minimalizmi qe do te ekzekutohej nga artiste jo-muzikante.

Blixa (do te thote "te holla" duke iu referuar parave, ne fakt ketu flitet per emra fallso sepse jane qe te gjithe pjelle e mendjeve "te semura" te artisteve) shkruan tekste kryesisht ne nje tapet ekzistencialist dhe kampjonon zerin e tij me modele kafsherore dhe te fantastikuara (ndersa mezi pickon kitaren). N.U Unruh (emri ne gjendjen civile Andrew Cludy) nderhyn ne formacion me happening (forme teatri bazuar ne ngjarje dhe jo protagoniste) zhurmash dhuke u mbeshtetur ne ritmet tribale te Mufti F.M Einheit dhe nga basisti Marc Chung.

Instrumentet jane plotesisht free, dmth ato ne dispozicion te grupit, ("demokratike" me kuptimin te mases) pothuajse te gjithe primitive: hekurishte, llamarina, xhama, uje, gjilpera e cdo mbetje industriale qe riprodhon zhurme te vecante, por te vertete. Ne thelb zgjidheshin posacerisht si instrumente tipik te degradimit urban te shoqerise. Nje lloj primitivizmi muzikor ose me mire zhurmues. E gjithe idea perforcohej nga format e teatrit (Blixa do te mbetet gjithmone i pasionuar), happenings dhe shfaqje turbulluese dhe mjaft te veshtira per tu regjistruar ne nje shirit studioje. Ingredientet kryesore ishin vegla pune te industrise metalmekanike, mjaft zhurmuese dhe ciklike ne ekzekutim. Debutimi do te ndodhe ne show-n e (1980), nje vend i braktisur, shnderruar ne qendren e eksperimetimeve avangarde te kohes ne Berlinin Perendimor. Neubauten njihnin mire manifestin e futuristit Luigi Russoli, me titullin "Untergang Show", "L'arte dei rumori", 1913, njohuri qe e shfrytezojne ne manipulimin e zhurmes ne studio.

Shkak i fshehur i zhanrit te vecante qe formacioni do te perpunonte ishte shperthimi elektro-pop ne mesvitet '70 ne Gjermani te asaj rryme qe njihet me emrin Neue Deutsche Welle (edhe pse mund te perjashtojme shembullin e mire te DAF). Deklarata e pare "zyrtare" e ritualeve anti-pop do te jete albumi i debut Kollaps (1981). Gjithsesi do te kishin me shume se nje vit pothuajse qe kishin materiale origjinale. Pasi reputacioni ekzagjerues dhe unik ketyre shfaqjeje perhapet ne artikujt e revistave te artit ne Gjermanine Perendimore, grupi regjistron edhe gjurmet e para me Mongam Records per te kaluar me pas ne etiketen big te Zick Zack, etiketa me e forte ne skenen indipendent gjermane. Do te jene kjo periudhe qe do te pararendi albumin Kollaps (1981), manifestim i ideve origjinale te grupit ("Tanz Debil" do te misheroje frymezimet industriale). Do te shfrytezohen parimisht cdo burim zhurme i jetes industriale te perditshme: nga rrjedhja e ujit ("Negativ Nein"), tek zhurmat e makinerive automatike, tek carjet e asfaltit ("Steh Auh Berlin").
Nga nje pikeveshtrim artistik, Neubauten perfshijne cdo teme qe perbente rrymen industrial, te ekzekutuar nga nje formacion i ri. Ndikimet kalonin nga minimalizmi elektronik, progressive, tek free-jazz e deri tek krautrock. Fale performencave shkaterruese dhe katastrofike te Blixa-s & shoke, fama e Neubauten kalon kufijte e Gjermanise (gjate nje shfaqjeje ne Kaliforni do t'i jape flake tastierave).

Gjate turnese se pare londineze, mblidhet material per albumin fortesisht noise-industrial te Zeichnungen Des Patienten O.T. (1983) me gjurmet polemike, gati filmike te "Armeni" ndersa punohet njekohesisht edhe per 80-83 Strategien Gegen & Architekturen, antologji e veprave te para (permban "Kalte Sterne", "Schwarz"). Ne Zeichnungen Das Patienten O.T. vihet re teknikat e forta kitareske te Alexander Hacke (shpesh firmos edhe nen emrin Von Borsig). Vepra nuk mjaftohet vetem nga eksperimentet origjinale sonore te grupit ne ato vite, por do te jete edhe nje concept industrial me permbajtje dramatike dhe fije psikologjike. Duke u nisur qe nga titulli (vizatimet e pacientit O.T'), i cili i referohet Oswald Tschirtner, nje artisti skicofrenik austriak. Fragmentet zhurmues ilustrohen nga uleritje vuajtese (kryevepra "Armenia", "Abfackeln!"), gervishje mendore, djegie te mishit te njeriu, rrahje metalike periodike e shperthime zerash histerike. E para do te risjelle me mjeshteri tingujt tradicionale te Kaukazit brenda nje laboratori me inxhiniere terroriste qe cirren ndersa "permendin" torturat e nje genocidi te harruar nga shoqerite e huaja. Realizohet mrekullisht nga Neubauten duke u konsideruar si nje nga denoncimet me rrenqethese e te dhimbshme. Imagjinohen lehtesisht kufomat armene te hedhura ne varre te perbashketa poshte mbetjeve industriale te shkaterrimeve. "Styropor" ndjell shpirtra tribale me muziken gati ekzotike (flaut e perkusione) dhe te kenduarit ritual.

Blixa perzien keshtu artet vizive (mjaft provokuese imagjinata qe buron nga tingujt qe degjohen), muziken dhe hetimet psiqike ne nje album qe tingellon akoma aktual.

Projektet e fundit do te vazhdojne (sic pranojne edhe vete Neubauten nga website i tyre zyrtar) te analizojne marredheniet mes zhurmesh dhe qetesise ne muzike. Blixa do te vazhdoje te jete nje artist krijues, vegjetarian, te punoje ne projekte ambicioze e "te cuditshme" (si psh te beje nje album me fotot e te gjitha tualeteve te hoteleve ku ka fjetur vitet e fundit) e te shkruaje libra. Ndikimet e tij muzikore shkojne nga Can, Neu, Kraftwerk dhe Velvet Underground.

I pyetur se perse Einstürzende Neubauten nuk perdorin me cekice pneumatike ne skene, Blixa pergjigjet:

"Epo mire, ka qene gjithnje e kote te prisje nga ne dicka te tille.Kur me pyesin se perse tani nuk me pelqen te shkaterroj gjerat materiale, u them se ne ne fakt nuk kemi shkaterruar kurre asgje. Ajo qe ne shkaterronim ishin pre-konceptet e publikut, ne menyre qe te mos vinte ne koncert me paramendime. Nuk e kam menduar se ne jete do te shkaterroja skena, besoj qe keto ngjarje kane qene me teper raste/koincidence sesa veprime provokuese... si nje shenje qe ishim te gjalle".

Ka akoma shume per te shkruar/diskutuar mbi kete formacion modern dhe eksperimental.
Tekstet ekspresioniste te Blixa jane pothuajse te gjithe ne gjuhen gjermane, me pak perjashtime. Eshte nje kusht per te krijuar poezi origjinale, te cilat shpesh perkthehen me kujdes ne anglisht, por jane te pamundura t'i adaptosh ne te kenduar. Vemendje te vecante meriton logo simbolizuese e kulturave pre-kolumbiane/azteke, me nje skice njeriu me dy krahe e dy kembe (njera gjymtyre me e shkurter se tjetra). Ose derivimi i emrit si denoncues i ndertesave moderne te themeluara ne Berlinin e pas-Luftes se Dyte Boterore (nga 1945 e me pas).

Formacioni do te jete ne krye te listes se emrave me iniciatore ne skenen industrial/indie duke eksperimentuar formulen e tyre origjinale qe konsiston ne perdorimit e (jo)instrumentave per te qendruar ne mes te tingullit dhe zhurmes.

http://www.neubauten.org/