Resonance explores decadent and mysterious worlds of sound. Deeper down the rabbit hole the gritty basses and twisted wobbles will take you. Don't fret as there are plenty of soaring transcendent melodies, one will no doubt loose themselves in a divine dance. The ears will be enchanted by the whimsical music boxes and hammered dulcimers. The mind will be enhanced by the grinding basses and serpentine oscillators. And the soul will be blissfully aroused from from the lush gypsy violin melodies...
Villa Simonetta eshte nje vile me strukture te embel nga koha e Rilindjes ne Milano, ndertuar ne shekullin e 15-te. Tashme i perket Shkolles e Muzikes dhe shpesh ka koncerte prestigjoze me artiste qe luajne blues e jazz. Nje nga keto, ne vere te ketij viti, ishte ai i Ilhan Ersahin dhe grupi shoqerues Istanbul Sessions.
Shume nuk besonin se do realizohej koncerti se koha nuk premtonte asgje te mire. Qielli sterr i zi kercenonte per shi dhe stuhi verore. Ne ishim ulur qe heret dhe mes nje gllenjke whiskey dhe nje tjeter foto, po prisnim te hipnin ne skene artistet dhe ne vecanti saksofonisti tenor flokegjate Ilhan.
Parakohe pikat e para te shiut zbriten dhe duke buzeqeshur kap saksofonin dhe i fryen, per here te pare. Qetesia u ngul perreth nesh, asnjeri nuk mori fryme, zhurma e ujit qe pikonte u perzie me dritat e gjelberta dhe te kuqe te fareve dhe hipnotizoi oborrin e viles.
Ritme bass-i te kercyeshem, instrumentale vrasese, ngrohtesi e fresket, agoni e pelqyeshme, ekzekutim likuid, nota synth-i me efekte elektonike shoqeronin saksin ngjyre te florinjte...
Ilhan Ersahin lindi ne Stokholm, levizi e luajti jam-sessions nga Nju Jorku deri ne Boston (ndikime Coltrane, Henderson), mirepo edhe ruajti zhvilloi njefare ndikimi personal ndaj origjines turke (gjurmet 'Bosphorus', 'Oriental Wind', ) duke spikatur ne skenat internacionale.
Elemente jazz-i me muziken e Lindjes se Mesme kane lene gjurmet e veta ne albumet e fundit (sidomos Home, 1997), per tu riformuar me me fund me Istanbul Sessions (bashkepunimet me Eric Truffaz, degjo siper 'Freedom') ne albumin homonim dhe me pas me Night Rider, 2011. Megjithate asgje nuk e zevendeson shfaqjen live te ketij artisti dhe fryma qe krijohet ne skene dhe poshte saj!
An independent duo from the deep cactus italian province of Salerno, hypno-psichedelia, minimal-kraut and collective tribal rituals. The band grew up jamming in Berlin, during the summer of 2009, the first live was an improvisation of 4 hours into the now legendary Karmanoia club in Neukölln. Pik then moved back into the countryside to develop their soundscapes and improvisations with a radical DIY (Do-It-Yourself) approach...
Fragments of "found" video footage from British nightclubs are spliced together, repeated and slowed down, while a perfectly edited collage of ambient sounds – snatches of rave tracks, crowd noise, men bellowing across provincial shopping precincts – filters in and out...
Vetem pasi mora kurajon dhe degjova me shumice gjurme, remiksa e plejlista papushim nga blogu psytrance, shkarkova skedare .rar dhe 'u zhgerryta poshte ne ndergjegjen time' me keto ritme.
Te kujtojne megafestat rave, km larg qendrave te banuara, te organizuara ne minuten e fundit [nuk e di mire si ia keni arritur ju djem e vajza, meqe interneti nuk kishte kete perhapje si sot!] per te mos terhequr qente e antidroges apo policine komunale.
Zakonisht ne pyll, me lazerat psikedelike qe shndrisin gjethet, pemet qe nxisin vizione rrenjesore, i gjithe instalimi perfaqeson vazhdimin e asaj nenkulture acide (Goa ne fundvitet '80?), nen efekte tundimi, shfaqje ekzaltimi, gjendje psiqike te tendosura, ritme tribale, iperbeat, downtempo, aparate dritash te kushtueshem, drogat e klubeve, amfetamina e -ina te tjera...
Sun Project (Stupid Unrespectful Noise Project) neper dekada i qendrojne besnike ketij prezantimi!
Me albumin EP Sun Project Works (2012) projektojne pamje aktuale te perhumbjes ne atmosfera trance, universe paralele tingujsh, diskotekave nentoke, me gjuhe trupash individuale, sy te kuqe, buze te thara e veshje unike ne ndonje mengjes te se dielave...
Sic do te thoshte nje roje personale ne hyrje te klubit ne Hamburg: "Morning psychedelic trance. Enjoy it!"
Kishin parajmeruar stuhi ne fund te dites, por qielli mbetej blu dhe era kishte pushuar plotesisht. Une shkova per te hedhur nje sy ne kuzhine per te pare nese fasulet mos ngjiteshin ne pjesen e poshtme te tenxheres, por çdo gje po shkonte per mrekulli.
Dola jashte i armatosur me nje birre te ftohte dhe qendrova nje moment me koken siper per nga dielli. Rrihej mire aty perjashte. U be nje ave qe tashme merrja diell cdo mengjes duke mbyllur syte dhe duke menduar se isha nje njeri i lumtur. Kisha nje jave qe isha njohur me Betty-n.
Falenderova qiellin edhe njehere dhe zgjata doren time per tek karrigia me nje buzeqeshje e kenaqesi. Gjate javes kisha fjetur pa merak jo me shume se njezet ore, dhe Betty edhe me pak. Ndoshta ajo nuk kishte fjetur aspak, kete nuk e di... Ishte gjithmone ajo qe propozonte gjera te reja: "Ehi, mos me ler vetem, ehi çfare je duke bere? Zgjohemi tani?". Hapja syte dhe buzeqeshja. Si te them, perpiqesha te mbaja ritmin, sikurse te ishim duke pire thjesht nje cigare, te ishim duke u palluar apo te tregonim histori.
Kur gjithçka shkonte mire, mbaroja punen ne mesdite dhe gjate pjeses tjeter te dites ulesha i qete dhe nuk beja asgje. Mjaftonte te mos largohesha deri ne oren shtate te pasdites ne rast se kisha nevoje per mua. Zakonisht, kur moti ishte i mire, mua me gjeje te shtrire ne karrige mbi kuverte. Ndonjehere isha ne gjendje te qendroja ngjitur ne vendin tim per ore te tera...
Kisha gjetur gjene e vetme te zgjuar per te bere, ne qofte se thellohesh ne mendje per dy minuta dhe kupton se jeta nuk ka asgje te bujshme per te te ofruar, hequr disa gjera te cilat nuk jane ne shitje...
Hapa nje birre tjeter dhe nisa te mendoj per Betty-n...
U be me shume se nje vit qe mbesa ime 16-vjecare 'vdes' per kete 'MindKilla'.
Ne fillim bera cmos ta njihte sepse mendova do e terhiqnin sidomos energjia, ritmet tmerresisht te kercyeshem (sot i quajne butesisht 'club-friendly') dhe 'egersia' e Liz Bougatsos, por kurre nuk do mendoja qe do 'luante mendsh' nga kjo gjurme!
Sot i jap te drejte. Plotesisht.
Gang Gang Dance jetojne ne Bruklin, Nju Jork dhe kane brenda ne valixhe nja pese albume te mire. Elektronike radikale, prerje-ngjitje copash muzike andej-ketej, eksperimente alla-Animal Collective, improvizime futuriste, noise, etno-pop, chillwave ('Blue Nile'), hip-hop ('Princes'), avangarde, ritme tribale dance ('Adult Goth'), ze femre si te ardhur nga nje ishull vullkanik (njih M.I.A)...
Muzike jo vetem per hipsters te lagjeve te Manhatanit, nerda, apo per te fiksuarit pas efekteve te synth-eve dhe plugin-eve Reason ne pc, por edhe per tipa qe adhurojne perzierjen. Po, sepse ketu behet fjale kryesisht per perzierje.
Si projekt GGD eshte shumengjyresh, me mjaft ndikime nga supergrupe te vjeter (madje edhe nga krautrock-u gjerman!) dhe mund te mos mjaftonte ky artikull per t'i permendur te gjithe. Por ajo qe eshte mahnitese eshte se jane te zote. Te zote ne koktejin e zhanreve. Teper per 'te luajtur' me kaq shume ndotje elektroakustike (degjo 'House Jam'). fakt ky qe deshmon per nje nenkulture apo sfond muzikor te bollshem dhe me gusto.
Lindin ne underground-in njujorkez dhe njohin mire muziken concrete, grupet The Residents, Can dhe instalimet noise.
Kane ditur te rishpikin vetveten, cdo album, njeri pas tjetrit. Derime tani!
Dhe ne djall shkofte klasifikimi ne treg:
"We have a hard time with classifications because we really don't fit in anywhere..."
"This project explores the restless lives of adolescents growing up in Finnmark, the northernmost part of Norway. To a large extent Norway’s increasing wealth is due to fish, oil and minerals from this part of the country; yet several small communities are left as nowhere lands were local prospects may be limited. Privatization of the fishing industry in the 70’s made unemployment, the abandonment of fish factories and depopulation a part of reality..."
